مقدمه‌اى بر تذكرهء « شاعران فارسىسرا » علامه اديب سيد ناصر ميبدى بيگاه شد بيگاه شد خورشيد اندر چاه شد * خيزيد اى خوش طالعان وقت طلوع ماه شد انگيزهء نوشتار : پيش از آغاز هر سخن بر اهل شعر و ادب مخفى مباد كه نويسندهء اين سطور از نخستين سالهاى تحصيليم در حوزهء علميه از آنجا كه علاقهء زيادى به كتاب و كتابخوانى داشتم با نام حضرت استادى سيد الباحثين و المحققين علامهء متتبع سيد احمد حسينى اشكورى آشنا شدم و هميشه به اين محقق مدقق و حيات پرافتخار علميش به ديدهء اكرام و اعجاب مىنگريستم و اولين اثرى كه از معظم‌له توجه مرا به خود جلب نمود « دليل المخطوطات » معزى اليه در يكى از كتابخانه‌هاى عمومى بود ، روش كار و استوار بودن عمل و بررسىهاى دقيق نسخه‌هاى خطى كه در كتابخانه‌هاى داخل و خارج كشور ديده بودند ، مرا به خود جذب نمود . پس از چندى با استادى مستقيما آشنا شدم و از هنگام آشنايى تا حال آرزويم اين بود كه